6. April

Od 1941. do 1945. u Sarajevu je na snazi režim opsadnog stanja i represivnog terora. Pokret otpora formiran je  odmah nakon okupacije, predvođen Olgom Marasović, Džemalom Bijedićem, Esadom Čengićem i Vladimirom Perićem Valterom. Sarajevo je prema proračunima statistike na osnovu stope prirodnog priraštaja imalo do aprila 1941. godine 90.000 stanovnika. Njemačkom okupacijom standard građana srozao se na granicu krajnje neimaštine. U gradu je vladao totalni haos praćen nezapamćenom inflacijom pri čemu su prosječene plate iznosile 7-8 kg brašna. Za vrijeme četverogodišnje opsada 60.000 građana prošli su kroz razne kazamate, a više od 9.000 su stradali kao žrtve fašističkog terora. Malo je poznato da su neposredno pred oslobođenje, sarajevski ilegalci ukrali njemački plan odbrane grada iz dobro čuvane Komande generala Katnera. Nakon što je obavještajna služna Mjesnog komiteta KPJ za Sarajevo došla do ključnog dokumenta gubici partizana su znatno smanjeni u akcijama oslobađanja. Sarajevskom operacijom koja je trajala 43 dana, grad je oslobođen 6. aprila 1945. O šestom aprilu svjedoče: Dane Olbina nosilac Partizanske spomenice 1941-1945., Nađa Taso-Biser učesnica NOR-a 1942-1945., historičari; dr. Husnija Kamberović i mr. Seka Brkljača, te kustos Historijskog muzeja grada Sarajeva Elma Hašimbegović.